آيا اين سخنان و جمله‌هاى طيب و پاك با اين معانى بلند و بالا جز از قلب‌هاى وارسته و لبريز از ايمان و اخلاص ، ممكن است بيرون بيايد ؟ و آيا چنين عباداتى كه داراى اهدافى بلند و و الا است ، ممكن است از كسىكه در نفسش پليدى باشد صادر گردد و مىتوانند مانند اين مناجات كه از امام سجاد بيان شده بگويند ؟ « الهى خاب الوافدون على غيرك و خسر المتعرضون الا لك وضاع الملمون الا بك و اجدب المنتجعون الا من انتجع فضلك » « 1 » يعنى : الهى كسىكه جز به در خانه تو رو آورد نااميد برمىگردد و آن‌كه از غير تو حاجت بخواهد زيانكار است و جز مهمانان خانه كرم تو ضايع‌اند و كسىكه به سراغ خير و رحمت است جز از درياى كرم تو بهره‌مند نمىشود . آيا شايسته است كسىكه به وسيله دعا و مناجات مىخواهد خودش را در پناه خداوند قرار دهد مصداق سخنان ابن تيميه در كتاب اقتضاء الصراط المستقيم واقع شود آنجا كه مىنويسد : « رافضىها از سر منزل توحيد فرسنگها دورند » « 2 » و محمد بن عبد الوهاب در كتاب التوحيد و شرحش فتح المجيد مىگويد : « اصولا شرك توسط رافضيها پديد آمده است » « 3 » و صنعانى

--> ( 1 ) . رجوع كنيد به صحيفه سجاديه : دعاى چهل و ششم ( دعاى روز عيد فطر و روز جمعه ) . ( 2 ) . رجوع كنيد به اقتضاء الصراط المستقيم : 391 . ( 3 ) . مراجعه كنيد به كتاب التوحيد و شرحه فتح المجيد : 243 .